Bizancjum

Bizancjum – Tysiącletnie Dziedzictwo Rzymu

Kategoria ta jest dedykowana mennictwu Cesarstwa Wschodniorzymskiego, które przez ponad jedenaście wieków (330–1453) stanowiło pomost między antykiem a średniowieczem. Bizantyjska numizmatyka to fascynująca synteza rzymskiej tradycji państwowej, greckiej kultury i głębokiej duchowości chrześcijańskiej, wyrażona w złocie (solidus) i brązie (follis).

Prezentowane monety są unikalnymi świadectwami teokratycznej władzy cesarzy, którzy uważali się za bożych namiestników na ziemi.

Kluczowe obiekty w kolekcji:

• Follisy Anounimowe (Klasa A-L): Charakterystyczne, duże monety brązowe wprowadzone w ramach reformy Anastazjusza I. Kolekcja prezentuje wybitne egzemplarze (z XI wieku) przedstawiające Chrystusa Pantokratora (Wszechwładcę) – ikonograficzny wzorzec, który zdominował bizantyjską sztukę religijną.

• Inskrypcje Religijne: Monety te noszą grecką legendę, m.in. "IC XC" (Iesous Christos) oraz przejmujący napis na rewersie: "+ IhSЧS XRISTЧS bASILEU bASILE" (Jezus Chrystus Królów Król), manifestując prymat władzy boskiej nad ziemską.